CeestahcCeestahc
Main / Działalność / Programy zdrowotne
Działalność

Przejdź do Systemu Zamówień Elektronicznych




Programy zdrowotne
  1. Projekt modelowego programu zdrowotnego w zakresie profilaktyki wtórnej
    u pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych
    Streszczenie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 1 MB)
  2. Program wyrównywania szans rozwojowych dzieci urodzonych przedwcześnie
    Streszczenie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 1 MB)
  3. Modelowy program profilaktyki zakażeń pneumokokowych wśród osób dorosłych
    Streszczenie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 400 kB)
  4. Program profilaktyki wtórnej udarów
    Streszczenie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 1 MB)
  5. Modelowy program profilaktyki zakażeń HCV
    Streszczenie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 1,6 MB)
  6. Modelowy samorządowy program profilaktyki grypy
    O programie  |  Pełny tekst programu (plik PDF 400 kB) New
    Publikacja: Kraków, 2017


Projekt modelowego programu zdrowotnego w zakresie profilaktyki wtórnej u pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych
Publikacja: Warszawa, listopad 2011
Problem pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych (OZW) jest istotny epidemiologicznie, a poprawa opieki nad nimi pozwoli wpłynąć na redukcję zgonów w tej grupie i uzyskać lepsze rezultaty terapeutyczne. Profilaktyka wtórna OZW jest kompleksowym zagadnieniem, którego poszczególne elementy wymagają zaangażowania samorządów na różnych szczeblach, biorąc pod uwagę obecny status rozwiązań systemu ochrony zdrowia.
Mając na względzie Narodowy Program Zdrowia oraz priorytety zdrowotne Ministra Zdrowia, opracowanie merytorycznie uzasadnionego programu zdrowotnego w obszarze profilaktyki OZW, zawierającego interwencje o udowodnionej skuteczności zgodnie z wymogami Agencji Oceny Technologii Medycznych, pozwoli na promocję takiego modelu w środowisku samorządowym, który przyczyni się do poprawy sytuacji związanej z wtórną profilaktyką OZW.
Chcemy, aby Model Programu Zdrowotnego w obszarze profilaktyki wtórnej OZW miał poparcie liderów opinii środowiska medycznego, szczególnie kardiologów, oraz poparcie organizacji pozarządowych związanych ze zdrowiem publicznym i środowiskiem samorządowym.


Program wyrównywania szans rozwojowych dzieci urodzonych przedwcześnie
Publikacja: Kraków, 2012
Program powstał w związku z realizacją Narodowego Programu Zdrowia na lata 2007 – 2015. Nadrzędnym celem strategicznym jest poprawa opieki nad wcześniakiem i zmniejszenie konsekwencji związanych z zaburzeniami neurologicznymi i oddechowymi.
Według definicji WHO (ang. World Health Organization; Światowa Organizacja Zdrowia) za noworodka przedwcześnie urodzonego uważa się dziecko urodzone po ukończeniu 22. a przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży. W Unii Europejskiej każdego roku przychodzi na świat ponad 500 000 wcześniaków. Odsetek porodów przedwczesnych w Europie wynosi średnio 7,1% i waha się pomiędzy 5,5% (Irlandia) a 11,4% (Austria). Z danych publikowanych corocznie przez Instytut Matki i Dziecka, a także przez GUS wynika, iż odsetek przedwczesnych urodzeń wynosi w Polsce ok. 6,5%. W roku 2010 w Polsce spośród 413 tysięcy wszystkich żywych urodzeń, ponad 27 tysięcy stanowiły noworodki urodzone przed 37. tygodniem.
Na całym świecie poród przedwczesny jest najczęstszą przyczyną okołoporodowej zachorowalności i umieralności noworodków. Ponadto, u wcześniaków 10-krotnie zwiększa się ryzyko zmian neurologicznych, częściej występują opóźnienia w rozwoju psychoruchowym, zaburzenia widzenia i słuchu, przewlekłe choroby płuc. Wczesna diagnoza oraz podjęte leczenie pozwalają na całkowitą bądź częściową eliminację ich późnych następstw ogólnorozwojowych.
W monitorowaniu stanu zdrowia niemowlęcia urodzonego przedwcześnie zaleca się systematyczną opiekę neonatologiczna i pediatryczną. W pierwszym roku życia rekomendowana jest systematyczna opieka neurologa, przy czym częstość kontroli zależy od wieku ciążowego dziecka w dniu narodzin oraz od stopnia rozwoju neurologicznego. W przypadku istnienia zaburzeń rozwoju motorycznego niemowlęcia konieczna jest opieka fizjoterapeuty. Ponadto, koniecznym jest wykonanie badania okulistycznego w celu oceny rozwoju siatkówki oka, czyli wykluczenia retinopatii oraz kontrolnego badania audiologicznego. Zdarzają się sytuacje, kiedy rodzice nie mają świadomości należnej opieki, jaką obecnie gwarantuje system ochrony zdrowia. Jednocześnie w Polsce nie istnieją programy wsparcia rodziców nad opieką dzieci z wcześniactwem.


Modelowy program profilaktyki zakażeń pneumokokowych wśród osób dorosłych
Publikacja: Kraków, 15 maja 2015
Choroby pneumokokowe są istotnym epidemiologicznie problemem również wśród osób dorosłych. Najcięższą postacią zakażenia pneumokokowego jest tzw. inwazyjna choroba pneumokokowa (IChP), obejmująca:
  • zapalenie płuc z bakteriemią,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • i zakażenie krwi (posocznica).
Pneumokoki mogą również wywoływać:
  • zapalenie układu oddechowego,
  • zapalenie spojówek,
  • zapalenie otrzewnej,
  • zapalenie stawów
  • oraz być przyczyną rozlicznych powikłań, a nawet zgonów.
Charakterystyczna dla inwazyjnej choroby pnemokokowej jest słaba wykrywalność. W związku z tym wskaźniki epidemiologiczne dotyczące inwazyjnego zakażenia pneumokokowego są w naszym kraju poważnie niedoszacowane. Świadczy o tym fakt, że w Polsce około 40% przypadków stanowi zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
W innych krajach zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych to zaledwie 4-8% wszystkich inwazyjnych zakażeń pneumokokowych.
Profilaktyka chorób pneumokokowych u dzieci oparta na szczepieniach, jest skuteczna i odniosła również w Polsce sukces. Doświadczenia światowe pokazują, że jest ona równie skuteczna u dorosłych - szczególnie w populacji 65+. Zapobiega zakażeniom, ogranicza stosowanie antybiotyków i zmniejsza koszty hospitalizacji.
Działania te wpisują się w priorytety polityki zdrowotnej państwa wyrażone w Narodowym Programie Zdrowia oraz w Narodowym Programie Ochrony Antybiotyków. Cel strategiczny 7: priorytet „zmniejszenie zapadalności na choroby zakaźne, którym można zapobiegać poprzez szczepienia”.
Samorządy terytorialne są zobligowane do wypełniania tych zdań. I właśnie z myślą o nich stworzyliśmy Modelowy program profilaktyki zakażeń pneumokokowych wśród osób dorosłych. Zawiera on wszystkie elementy programu polityki zdrowotnej określone w zaleceniach AOTMiT, w tym epidemiologię, plan działania, koszty, i wykaz interwencji o udowodnionej skuteczności. Jest w pełni zgodny z zaleceniami Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji dotyczącymi opracowań programów polityki zdrowotnej.


Program profilaktyki wtórnej udarów
Publikacja: Kraków, grudzień 2016
Choroby układu krążenia (CHUK) są w Polsce od wielu lat główną przyczyną zachorowań oraz zgonów. W ostatnich dekadach spada liczba zachorowań kończących się zgonem w młodym wieku z powodu CHUK. Głównymi powodami takiej sytuacji prawdopodobnie mogą być: zmiana nawyków na prozdrowotne mieszkańców Polski - zmiana nawyków żywieniowych, aktywności fizycznej oraz znaczne polepszenie dostępu do wysokiej jakości usług medycznych w zakresie chorób układu krążenia. Nadal jednak wyniki osiągane w polskim systemie ochrony zdrowia stawiają nas znacznie za pozostałymi krajami UE.
Udary mózgu są drugą przyczyną zgonów na świecie oraz pierwszą przyczyną niepełnosprawności wśród populacji osób dorosłych w większości krajów na świecie. Wzrost występowania udarów mózgu jest też silnie skorelowany z wydłużaniem się długości życia i wzrostem odsetka osób po 65. roku życia. Czynniki ryzyka pokrywają się z czynnikami ryzyka zawałów serca. Udary są częstym negatywnym następstwem migotania przedsionków.
Chcemy, aby Modelowy Program Profilaktyki Wtórnej Udarów miał poparcie liderów opinii środowiska medycznego, szczególnie lekarzy chorób z neurologów, kardiologów, lekarzy POZ, organizacji pacjenckich oraz organizacji pozarządowych związanych ze zdrowiem publicznym i środowiskiem samorządowym.
Założenia Modelowego Programu Profilaktyki Wtórnej Udarów
  1. Program polityki zdrowotnej skierowany jest do grupy pacjentów dorosłych w module profilaktyki wtórnej. Docelowa grupa pacjentów mogłaby obejmować całą populację dorosłych, u których wystąpił udar, lecz przede wszystkim powinna być skierowana do pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia kolejnych udarów.
  2. Program realizowany przez samorządy terytorialne pozwoli zmniejszyć liczbę kolejnych udarów oraz poprawić jakość życia i zmniejszyć śmiertelność z powodu udarów poprzez wdrożenie edukacji, kontroli zaleceń lekarskich i aktywności codziennej pacjenta oraz ścisłego monitorowania stanu pacjentów po udarze.
  3. Prewencja wtórna całej populacji oraz chorych i pacjentów (całej populacji lub z grup ryzyka) może zmniejszyć obciążenie lekarzy POZ, poradni specjalistycznych (neurologicznych, czy kardiologicznych) oraz prawdopodobnie częstość wizyt kontrolnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jednocześnie proponowany program ma za zadanie uzupełnić zakres wsparcia pacjenta z udarami po zakończeniu leczenia szpitalnego.
  4. W przyjętym modelu zakładamy wielopoziomową organizację Programu: z perspektywy jednego wiodącego ośrodka realizującego główne zadania oraz ośrodków współpracujących na wszystkich szczeblach samorządowych: od poziomu województwa, włączając w Program powiaty i gminy. Spójny projekt i najlepsze rezultaty zdrowotne uzyskamy, jeśli Program będzie zorganizowany przez wojewódzki szczebel samorządu tak, aby włączyć w działania oraz finansowanie jak największą liczbę powiatów i gmin ze swojego terenu. W praktyce często pojawiają się możliwości realizacji poszczególnych zadań Programu na wybranych poziomach, bez angażowania w realizację Programu samorządów innych szczebli. Modelowy Program jest opisany tak, aby zarówno samorządy wojewódzkie jak i powiatowe mogły korzystać z przedstawionych rozwiązań i proponowanych interwencji.
Obecnie w polskim systemie ochrony zdrowia nie jest dokonywana systematyczna ocena kosztów dotyczących przede wszystkim profilaktyki związanej ze stylem życia oraz poprawą stosowania się pacjentów do zaleceń lekarskich.


Modelowy program profilaktyki zakażeń HCV
Publikacja: Kraków, 2016
Zakażenie HCV (Hepatitis C Virus) jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW typu C). Objawy tej choroby są niecharakterystyczne i niespecyficzne, a ponadto u większości chorych mogą nie występować przez wiele lat, aż do rozwinięcia się zaawansowanych następstw choroby wątroby, stanowiących poważne zagrożenie dla pacjenta. Cechy te czynią HCV wirusem niezwykle niebezpiecznym. , Szacuje się, że 20-25% chorych na przewlekle zapalenie wątroby typu C obarczonych jest ryzykiem rozwoju marskości wątroby i pierwotnego raka wątroby. Podczas wieloletniego, bezobjawowego przebiegu zapalenia wątroby w organizmie chorego zachodzą wyniszczające zmiany, a sam chory – nieświadomy swojej infekcji – może być potencjalnym źródłem nowych zakażeń.
Samorządy terytorialne, poprzez uprawnienia do realizacji zadań w zakresie programów polityki zdrowotnej i promocji zdrowia, wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców, mogą skutecznie włączać się w profilaktykę i diagnostykę WZW typu C.
Dla skutecznej realizacji działań związanych z Programami zdrowotnymi prowadzonymi przez samorządy przedstawiamy Modelowy Program Profilaktyki Zakażeń HCV (MPPZHCV), zwany dalej Programem. Zawiera on interwencje o udowodnionej skuteczności i jest zgodny z zaleceniami Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji dotyczącymi opracowań Programów polityki zdrowotnej. Zapoznanie się z nimi umożliwi szeroką promocję Programu w środowisku samorządowym, co przyczyni się do poprawy stanu zdrowia w grupie, do której adresowany jest Program.
Chcemy, aby Modelowy Program Profilaktyki Zakażeń HCV miał poparcie liderów opinii środowiska medycznego, szczególnie lekarzy chorób zakaźnych, organizacji pacjenckich oraz organizacji pozarządowych związanych ze zdrowiem publicznym i środowiskiem samorządowym.
Najbliższe wydarzenia XI Sympozjum EBHC 2016

Polecamy

• Serwis refundacyjny:
IKAR Pro Dobre Programy Zdrowotne
• Używamy narzędzia:
Freshmail.pl
 
© Ceestahc.org   Wykonała: Agencja A.R.T.   Wyświetleń:3760, Data modyfikacji:2017-05-24